De Advertentie Paradox (Issue advertising in een politieke omgeving) - In dit boekje bespreken we het fenomeen issue advertising aan de hand van de drie genoemde Nederlandse issuecampagnes. We analyseren niet de kwaliteit van de reclames zelf; die lijkt goed en professioneel. Wel willen we marketing-, reclame-, communicatie- en public affairs-specialisten stimuleren de blik te verruimen. Want meer en meer ondernemingen kunnen issue advertising toepassen in hun belangenbehartiging. Veel maatschappelijke onderwerpen vragen hierom. Denk aan de banken en de kosten voor het gebruik van elektronische betaalmiddelen, de automobielindustrie en de steeds strenger wordende veiligheids- en luchtkwaliteitseisen, de landbouwsector en duurzaam geproduceerde producten en de voedingsindustrie en overgewicht. Nog niet zo lang geleden schreef de Volkskrant vol verwondering over Heinekens issuecampagne: Is Heineken gek geworden? (de Volkskrant, 20 juli 2006). De journalist miste hier misschien nog de onderliggende boodschap; bij een volgende campagne heeft hij vast aan een half woord voldoende.
De Regie van een Chaos (de effecten van crisiscommunicatie op de reputatie van organisaties) - Over crisiscommunicatie is veel getheoretiseerd. Er zijn talloze strategieën. Het aantal praktijkcases van succesvolle en minder succesvolle crisiscommunicatie dat in de vakliteratuur wordt beschreven, is overweldigend. Hoe moet je handelen als...? Wat moet je doen bij...? Waardevolle informatie; communicatieprofessionals zullen dat ongetwijfeld beamen.Laten we nu de vraag eens omdraaien. Wat is het effect van een specifieke strategie in de praktijk? Daarover is aanmerkelijk minder geschreven. En met name over de rol van de media in een proces van crisis. Want wat is de rol van de media? Wat is de wisselwerking tussen het bedrijf-in-crisis en de media? Wat betekent het voor de reputatie van een bedrijf als het bij een crisis zo uitgebreid in de schijnwerpers komt te staan? In 2005 heeft Elmara Bemer bij mediaonderzoeksinstituut TrendLight en bij het communicatie-adviesbureau Weber Shandwick onderzoek gedaan naar juist dit aspect van crisiscommunicatie. Ze heeft de theorie getoetst aan de praktijk van de crisis bij Ahold over de beloning van de nieuwe topman Anders Moberg (2003) en de crisis bij Shell over de afwaardering van de olie- en gasreserves (2004). Het is een leerzaam onderzoek met een aantal verrassende uitkomsten, waarvan ik u graag deelgenoot maak. Want hoe kunnen grote ondernemingen met zoveel professionele expertise toch zulke inschattingsfouten maken op het moment dat zich een crisis voordoet? Kennelijk toch te veel gevoel en te weinig ratio.